Algemeen
Inleiding en geschiedenis
Van graankorrel naar glas
Kiezen, bewaren, serveren en genieten
Bierstijlen
De Belgische Bierdatabank
Andere brouwnaties
Woordenlijst
Home
 
          
banner
Duitsland

Britse Eilanden

Hoewel meer dan de helft van het op de Britse eilanden gedronken bier lager is, berust de brouwreputatie in Engeland, Schotland, Wales en Ierland op ales. Het speciale talent van de Britse brouwer is bieren te maken van bescheiden sterkte, volgestouwd met smaken.

In een wereld van massamarktmerken, beroemt het Britse brouwen zich op een grote verscheidenheid van stijlen en pubs, veel onafhankelijke brouwerijen en een bloeiende microbrouwwereld.

Op de Britse eilanden wordt een groter deel van het bier gedronken in panden met vergunning (buitenshuis, in pubs, cafés, clubs en restaurants) dan in enig ander land. Veel historische invloeden droegen bij aan deze bloeiende pubcultuur. Het zou kunnen zijn dat de grote bevolkingsdichtheid - waardoor de woningen kleiner zijn dan in veel andere landen - heeft geleid tot een traditie van het ontmoeten van vrienden in de rume lokalen van een pub in plaats van in de ruime lokalen van een pub in plaats van in de eigen woning. Veel invloed op de Britse pubcultuur had ongetwijfeld de lange historie van sociaaleconomische stabiliteit van het land, die een helder gedefinieerd klassensysteem kweekte. Hoewel dit de laatste jaren is afgenomen, hebben pubs altijd voldaan aan de behoefte van een sociaal neutraal punt, waar 'heer' en 'horige' zich op betrekkelijk informele wijze kunnen vermengen.

Deze historische factoren hebben geleid tot een drinkcultuur waarin de omgang in de pub, het geven van rondjes en het lang blijven hangen, geaccepteerde normen zijn. In het licht daarvan verwelkomt de Britse pubganger een bier van bescheiden sterkte, geschikt voor lange 'sessions'.

De populariteit van pubs als trefpunt betekent ook dat bier een hoge omzetsnelheid heeft. Dit stelt brouwerijen in staat bieren 'onaf' af te leveren zodat ze op hun top in het vat komen, opgeslagen in de kelder van de pub. Daarvoor moet de temperatuur in de kelders 10-13 °C zijn, waardoor het bier een lichte tweede gisting ondergaat. Indien goed uitgevoerd, is het resultaat niet het warme, platte drankje van het fabeltje, maar een mild koolzuurhoudend bier, geserveerd op een keldertemperatuur die overeenkomt met die van rode wijn.

De vergelijking met rode wijn is toepasselijk want de kleur van veel Britse ales is roodbruin, brons of koper. Die kleuren komen van de gebruikte mout en duiden op een nootachtigheid als tegenhanger van de zachte kruidigheid van Engelse hop, wat een bier oplevert dat ideaal is om lang van te nippen in de pub. In enkele vroegere industriegebieden bestaat nog een zoete, moutige ale-stijl, bekend als dark mild, als goedkope versterkende drank. Zijn tegenhanger bitter ale is algemener. Bezoekers van de Britse eilanden verwachten ook vaak porters te vinden. Hoewel die stijl in de 20e eeuw bijna uitstierf, is er nu een revival - samen met specialiteiten als oatmeal stout. Guinness, 's werelds beroemdste droge stout, blijft een bestseller in Ierland, hoewel het nu kouder wordt geserveerd om jongeren te verleiden.

Britse regio's die bekend zijn om hun bierproductie

Ondanks het feit dat Engeland veel meer brouwerijen en bieren heeft als de andere drie regio's samen (Schotland, Wales en Ierland), houden we hier toch de opdeling in de traditionele, geografische regio's in ere:

  1. Engeland
  2. Schotland
  3. Wales
  4. Ierland
In een wereld van massamarktmerken, beroemt het Britse brouwen zich op een grote verscheidenheid van stijlen en pubs, veel onafhankelijke brouwerijen en een bloeiende microbrouwwereld.