Geschiedenis
Bedreigd Werelderfgoed
Cultureel Werelderfgoed
Natuurlijk Werelderfgoed
Home
wereld - selected
26-11-1922: Toetanchamons graf geopend door Howard Carter
          
banner
Toetanchamons graf geopend door Howard Carter. Op de foto Howard Carter met de sarcofaag van Toetanchamon.
vlag egypte

Officiële landstaal: Arabisch
Hoofdstad: Caïro
Regeringsvorm: republiek
Staatshoofd: President Abdul Fatah al-Sisi
Regeringsleider: Premier Sherif Ismail
Religie: 90% Islam, 10% Christendom
Oppervlakte: 1.002.000 km²
Inwoners: 94.666.993 (2016)
Inwoners / km²: 94,5 / km² (2016)
Munteenheid: Egyptische pond
Nationale feestdag: 23 juli
Volkslied: Biladi, Biladi, Biladi

Thumbnail vlag Egypte
26-11-1922: Ontdekking van Toetanchamons graf - Howard Carter opent de toegang van Toetanchamons tombe en vindt een schat aan kunstvoorwerpen die eeuwenlang onberoerd zijn gebleven.

De graftombe was drie weken eerder ontdekt, maar het openen was uitgesteld tot Lord Carnarvon de Vallei der Koningen in Luxor had bereikt. In 1899 had Howard Carter de geplunderde tombe van Koning Hatshepsoet ontdekt. Zou ook dit een lege tombe zijn? Rond 14.00 uur die zondagmiddag in 1922 maakte Carter een kleine opening in de linkerbovenhoek van de kleine toegang. Hij stak kaarsen aan en het interieur van de kamer werd enigszins zichtbaar. De opening werd groter gemaakt tot de twee mannen de "schitterende collectie schatten" konden bewonderen. Geen twijfel mogelijk, dit was het graf van Toetanchamon.

Howard Carter was als jongen gefascineerd geraakt door de kunstschatten van het oude Egypte, en vanaf 1907 werd zijn werd gefinancierd door de amateurarcheoloog Lord Carnarvon. Na de ontdekking van de tombe in november 1922, catalogiseerden de twee mannen de inhoud van de voorkamer en op 16 februari 1923 openden ze de sarcofaag van Toetanchamon.

In de lente stierf Carnarvon aan bloedvergiftiging. Weldra ontstond de mythe van "de vloek van Toetanchamon". Carnarvon had The Times de exclusieve rechten op het verhaal van de graftombe gegeven en uit wraak verspreidden de andere kranten de mythe van de vloek, die Carter afdeed als onzin. De betekenis van Carters werk was historisch, niet bovennatuurlijk, aangezien de wereld nu kon genieten van de bestbewaarde faraotombe.