Geschiedenis
Bedreigd Werelderfgoed
Cultureel Werelderfgoed
Natuurlijk Werelderfgoed
Home
wereld - selected
De president en minister van defensie van Syrië
          
banner
Begin Jom Kippoer Oorlog. Op de foto de president, Hafez al-Asad en minister van defensie, Mustapha Tlas van Syrië op de Golan hoogte.
vlag egypte

Officiële landstaal: Arabisch
Hoofdstad: Caïro
Regeringsvorm: republiek
Religie: 90% Islam, 10% Christendom
Oppervlakte: 1.001.449 km²
Inwoners: 83.082.869 (2009)
Inwoners / km²: 83 / km² (2009)
Munteenheid: Egyptische pond
Nationale feestdag: 23 juli
Volkslied: Bilady, Bilady, Bilady

Thumbnail vlag Egypte
06-10-1973: Begin Jom Kippoer Oorlog

Op 6 oktober 1973 begonnen Egypte en Syrië een gezamenlijke aanval op Israël. Zij kozen daarvoor de heiligste dag van het joodse jaar, Jom Kippoer. Doel van de aanval was het heroveren van het in de Zesdaagse oorlog verloren grondgebied.

De aanval kwam voor Israël als een complete verrassing. De meeste Israëliers waren aan het feestvieren. Dakzij dit verrassingseffect boekten Egypte en Syrië eerst snelle terreinwinst. Egypte in de Sinaï-woestijn, Syrië op de hoogvlakte van Golan.

Maar al na enkele dagen keerde het tij in de oorlog. De Verenigde Staten kozen onverbloemd partij en schoten Israël snel militair te hulp. De Sovjet-Unie steunde de Arabieren. Syrië moest het veroverde gebied in de Golan al snel prijsgeven, waarna Israël aan een opmars in Syrië begon. Ook Egypte kwam niet verder dan tien kilometer de Sinaï in. Daarna werden de Egyptenaren teruggedrongen achter het Suezkanaal en trok Israël Egypte binnen.

Op 25 oktober eindigde de oorlog met een door de VN afgedwongen staakt-het-vuren. In drie weken tijd waren ongeveer 8500 Arabische soldaten gedood en 6000 IsraŽlische. De openlijke steun van de VS aan Israël resulteerde in een olieboycot van de Arabische landen tegen het westen. Als gevolg hiervan ontstond er een oliecrisis en werden Europa en de VS in een diepe recessie gestort.

Bij de vredesakkoorden die in de jaren erna getekend werden, werd Israël gedwongen het in de oorlog veroverde gebied weer aan Syrië en Egypte terug te geven. Zowel op de Golan als in de Sinaï werd een gedemilitariseerde zone ingesteld, die bewaakt werd door de VN.