Geschiedenis
Bedreigd Werelderfgoed
Cultureel Werelderfgoed
Natuurlijk Werelderfgoed
Home
wereld - selected
De president en minister van defensie van Syrië
          
banner
Begin Jom Kippoer Oorlog. Op de foto de president, Hafez al-Asad en minister van defensie, Mustapha Tlas van Syrië op de Golan hoogte.
vlag egypte

Officiële landstaal: Arabisch
Hoofdstad: Caïro
Regeringsvorm: republiek
Staatshoofd: President Abdul Fatah al-Sisi
Regeringsleider: Premier Sherif Ismail
Religie: 90% Islam, 10% Christendom
Oppervlakte: 1.002.000 km²
Inwoners: 94.666.993 (2016)
Inwoners / km²: 94,5 / km² (2016)
Munteenheid: Egyptische pond
Nationale feestdag: 23 juli
Volkslied: Biladi, Biladi, Biladi

Thumbnail vlag Egypte
06-10-1973: Arabische verrassingsaanval op Jom Kippoer - De plotselinge aanval op deze religieuze feestdag overrompelt IsraŽl.

Op Grote Verzoendag vielen Egyptische en Syrische troepen IsraŽl binnen. De SyriŽrs namen de Golanhoogten in, en de Egyptenaren vielen de SinaÔ binnen. De eerste paar dagen leden de IsraŽli's grote verliezen en probeerden zij uit alle macht hun troepen te mobiliseren. Zij werden gered door het gebrek aan coŲrdinatie bij hun tegenstanders, de onmiddellijke aanvoer van materieel vanuit de VS en hulp van Amerikaanse inlichtingendiensten die de strategie van de vijand volgden. De SyriŽrs werden teruggedreven en bij een tegenaanval over het Suezkanaal werd het Derde Egyptische Leger ingesloten. Binnen drie weken na het eerste schot kwam het tot een voor IsraŽl gunstig staakt-het-vuren.

De Jom Kippoeroorlog was kort. IsraŽl begreep echter dat de dagen van gemakkelijke overwinningen voorbij waren, en de Arabieren, die hadden gehoopt het in 1967 verloren grondgebied te heroveren, waren ontgoocheld. Voor alles was er met deze aanval een einde gekomen aan de strategische en diplomatieke impasse die de regio sinds 1967 in haar greep had. De oorlog bracht het risico van een confrontatie tussen Moskou en Washington met zich mee, en beide kampen wilden escalatie in het gebied voorkomen. De Organisatie van Olie-exporterende Landen (OPEC) legde het Westen harde sancties op, zodat Europa begreep dat vrede noodzakelijk was. Zelfs onbuigzame IsraŽli's zagen in dat zeker met de belangrijkste vijand, Egypte, onderhandeld moest worden.