De Achelse Kluis

Collage trappistenbrouwerij de Achelse Kluis
ons land - focus


Welkom in Limburg!

Inleiding en bronvermelding
Algemene Geschiedenis
's Lands Glorie
Bezienswaardigheden
Home
           
banner
Vlag Limburg

De Achelse Kluis is een trappistenabdij die sinds 1998 terug trappistenbier brouwt en hiermee de jongste trappistenabdij van het land is.

De Sint-Benedictusabdij van Achel, dikwijls ook de Achelse Kluis genoemd, is een cisterciŽnzerabdij deels op Belgisch, deels op Nederlands grondgebied; het Belgische gedeelte ligt in de gemeente Hamont-Achel, het Nederlandse in de gemeente Valkenswaard. Officieel heet de abdij Onze-Lieve-Vrouw-van-La-Trappe-van-de-Heilige-Benedictus. Deze monnikengemeenschap kiest voor een leven volgens het evangelie, in de blijde verwachting van de wederkomst van Jezus Christus. De abdij staat onder meer bekend vanwege het gelijknamige trappistenbier Achel dat sinds 1998 in de eigen huisbrouwerij wordt gebrouwen.

In 1656 bevond zich al in het land van Achel, behorende tot het prinsbisdom Luik, een grenskerk voor katholieken uit Nederland, die het "Weerderhuis" werd genoemd. Deze deed dienst toen de katholieke eredienst in Nederland was verboden, een periode die duurde van 1648 tot omstreeks 1672. In 1686 stichtte Petrus van Eijnatten uit Eindhoven op deze plek een gemeenschap van kluizenaars. Sinds die tijd is de Achelse Kluis een centrum van gebed, beschouwing en geestelijk leven. Deze traditie werd slechts onderbroken door de verdrijving van de broeders uit hun klooster door de Franse Revolutie, doch in 1846 werd ze weer voortgezet door de Trappistenmonniken van de abdij van Westmalle, die hier een priorij stichtten om in de geest van de CisterciŽnzerorde een leven te leiden van gebed, arbeid en studie. In 1871 werd deze tot abdij verheven en heette sindsdien: Sint-Benedictusabdij. Het oudste gedeelte van de abdij ligt in BelgiŽ. Woeste gronden werden ontgonnen, landbouw en veeteelt kwamen tot grote bloei. De gemeenschap van de Sint Benedictusabdij of de Achelse Kluis, groeide gestaag. Dochterhuizen worden gesticht te Echt, Diepenveen, Rochefort en Kasanza in de Democratische Republiek Congo.

De neogotische abdijkerk uit 1885 werd ontworpen door de Nederlandse architect Pierre Cuypers. De eveneens uit Nederland afkomstige, maar sinds 1924 in BelgiŽ wonende architect Jos Ritzen ontwierp een deel van de abdijgebouwen. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd de grens tussen door Duitsland bezet BelgiŽ en neutraal Nederland dwars door de abdij afgebakend: Langs de grens kwam een afrastering die onder hoogspanning stond. Hiervoor werd een deel van de abdijmuur afgebroken. De muur is intussen hersteld, maar er zijn nog sporen van de beschadiging te zien. Na de Tweede Wereldoorlog werden via de abdij Vlaamse collaborateurs op hun vlucht naar Ierland Nederland binnengesmokkeld. Een van hen was Albert Folens die in Ierland een succesvol uitgever werd.

De monniken wijdden zich oorspronkelijk aan handarbeid, zowel in de landbouw, waar ze een modelboerderij beheerden, als in de productie, waar ze onder meer het ambacht van bakker, kaasmakerij, meubelmaker, drukker en koperslager uitoefenden. De voorgenomen schaalvergroting mislukte. De landbouwgrond werd in 1989 verkocht aan natuurbeschermingsorganisaties. De economie van de abdij uit zich tegenwoordig vooral in de dienstensector en het brouwen van bier. In 1998 werd een groot orgel geplaatst met vele registers, dat werd vervaardigd door Bernard Hurvey uit Nantes.

Hoewel de agrarische en ambachtelijke nijverheid goeddeels is komen te vervallen, bezit de abdij een brouwerij, een herberg-brasserie, een galerie voor religieuze artikelen, en de Kunsthal waar exposities van, vaak religieuze, kunst worden gehouden. Natuurlijk is er ook een Gastenhuis, waar bezoekers enkele dagen tot bezinning kunnen komen en deel kunnen nemen aan de liturgische plechtigheden, zoals het Koorgebed. De Schola Cantorum werd in 1968 opgericht om de traditie van het Gregoriaans levendig te houden. De zangers komen uit de wijde omgeving.

De brouwerij, die het merk Achel produceert, is in een oud pand gevestigd dat vanaf de brasserie bekeken kan worden. Nadat in 1914 de productie was gestaakt, werd ze in 1998 weer ter hand genomen. De Achelse Kluis is een geliefde ontmoetingsplaats voor wandelaars en fietsers. Van hieruit zijn een groot aantal wandelingen uitgezet door de aangrenzende Belgische en Nederlandse natuurgebieden. Ook (Nederlandse) pelgrims naar Santiago de Compostella bezoeken vaak deze abdij alvorens zich over de grens te begeven.