Het oudste permanente militaire kamp van Europa

 

Schietoefeningen te Leopoldsburg
ons land - focus


Welkom in Limburg!

Inleiding en bronvermelding
Algemene Geschiedenis
's Lands Glorie
Bezienswaardigheden
Home
           
banner
Vlag Limburg

Schietoefeningen op het militaire domein te Leopoldsburg.

Als je ziet hoe de leden van de Nederlandse en Belgische vorstenhuizen, bij gelegenheid van officiële bezoeken, elkaar om de hals vliegen en zoenen dat de petten van de mannelijke telgen en de uitzinnige hoeden van de dames er scheef van gaan staan, dan kun je je onmogelijk voorstellen dat wij - 'Hollanders' en Belgen - elkaar ooit naar het leven hebben gestaan. Dat gebeurde toen de Noordelijke en de Zuidelijke Nederlanden van elkaar afscheurden. Nederland hield na die jammerlijke gebeurtenis nog een poos de vinger aan de trekker, onder meer in de garnizoenen van Maastricht en Venlo. Daar moesten de pas gebakken Belgen iets tegen doen en dus bouwden ze militaire kampen in Diest, Zonhoven, Bouwel en Schilde. Maar de hogere officieren droomden het nog véél groter. Waarom niet een enorm, permanent kamp opzetten, vlakbij de Nederlandse grens? Kijk maar eens naar de uitgestrekte heide ten noorden van het Limburgse Beverlo, daar is ruimte zat. En dichter bij 'Holland' kon moeilijk, aangezien Lommel toen nog Nederlands was. In oktober 1834 ging Leopold I, in gezelschap van de Franse generaals Hurel en Magnan, een kijkje nemen in Beverlo. En ze zagen dat het goed was. Eind juli was het kamp klaar: tenten en strohutten voor twintigduizend piotten, paviljoenen voor de generaals en een 'paleis' voor de koning en de minister van oorlog.

Waar zoveel volk bij elkaar zat, kon je misschien wel zaken doen, dacht een aantal burgers uit de omgeving. Dus bouwden ze strohutten, dicht bij het kamp, en openden een winkeltje of een cafeetje. Anderen gingen in het cavaleriekamp paardenmest rapen en begonnen groenten en patatten te planten. Die economische bedrijvigheid nam nog toe na de vrede met Nederland in 1839, en in 1844 woonden er al 378 burgers, onder wie 75 herbergiers. Geen piot hoefde nog dorst te lijden of zich gespeend voelen van andere lichamelijke genoegens. De burgers kregen een terrein van 26 hectare toegewezen, ten westen van het militaire kamp. In 1850 scheidden ze zich af van Beverlo en ziezo, Leopoldsburg - pardon Bourg-Leopold - was geboren. In 1879 woonden er al 750 Limburgers.

En het kamp? In 1845 besliste de toenmalige minister van oorlog dat het kamp van Beverlo een permanent kamp zou worden, alles in goede baksteen en vast materiaal. Daar werd een compagnie sans floche op afgestuurd. Eerlijk, voor tuchtcompagnies heb ik altijd al een zwak gekoesterd.

© Het Toppunt van BelgiŽ, reisgids naar 500 uitzonderlijke plekken in eigen land, Julien Van Remoortere.