Prehistorische vondsten te Wijer

Silex Bijltje gevonden op de "Mierenhoop" te Wijer.
ons land - focus


Welkom in Limburg!

Inleiding en bronvermelding
Algemene Geschiedenis
's Lands Glorie
Bezienswaardigheden
Home
           
banner
Vlag Limburg

Silex bijltje gevonden op de "Mierhoop" te Wijer.

Bij grondwerken in de fruitplantage Paesmans op de Mierhoop te Wijer werd een nog gaaf prehistorisch stenen bijltje opgegraven. Het bestuur van Heemkunde Nieuwerkerken kwam hierop in spoedvergadering samen en kreeg van de Lommelse archeoloog Ferdi Geerts een uiteenzetting i.v.m. het belang van deze vondst. De vindplaats werd vervolgens bezocht. Omdat zoals verder zal blijken dit geen eenmalig feit was werd afgesproken de volgende dagen bij het nivelleren van de vindplaats aandachtig een oogje in het zeil te houden in de hoop op méér. Deze operatie leverde evenwel geen bijkomende vondsten op.

Zoals uit een bijdrage van A. Claassen in het tijdschrift Limburg over "Prehistorische bijlen uit de streek van Herk-de-Stad" blijkt, is de Mierhoop méér dan een toevallige vindplaats. Uit vorige eeuw zijn er immers reeds een tiental vondsten bekend. In het boek "Wijer, verleden en heden", uitgegeven door de KVLV in 1978 n.a.v. het Jaar van het dorp, vermeldt Magda Vantilt reeds vondsten van stenen bijltjes op de Mierhoop in 1896 en 1897, evenals een bijltje op het groot Heerenveld. Ook prehistorische bewoningssporen van houtskool op de Mierhoop en een grote hoeveelheid vuursteenafslagen en pijlpunten duiden op een vroege nederzetting en alzo op een permanente bewoning.

Kenmerkend voor deze gevonden silexbijltjes is dat zij een lengte hebben tussen de 6 à 12 cm, een scherpe snede tussen de 4 à 6 cm, en een dikte tussen de 2 à 4 cm. Zij werden toevallig in het veld gevonden, of bij grondwerken tot op een diepte van 1 meter, en werden vaak boven geploegd.

Wat zijn dat nu voor stenen bijltjes?

Zij werden als scherpe scherven geslagen uit harde silexsteen die vooral in Zuid-Limburg (regio Maastricht) nu nog gevonden wordt. De uitbating van primitieve vuursteenmijnen dateert van voor 3000 jaar voor C, voor het Neolithicum. Na het polijsten en het slijpen werden deze bijltjes gevat in een houten steel en gebruikt om hout te hakken, voor landbouwactiviteiten en o.a. ook als verdedigingswapen, cultusvoorwerp en statussymbool. Ook zouden de bijltjes in de ruilhandel als betaalmiddel hebben gediend. Silexscherven werden dan weer als scherpe schrapers gebruikt bij o.a. het looien van dierenhuiden.

Inventarisatie van vondsten is nodig

Verwijzend naar de uitzonderlijke kunstschat aan kopergeld die in 2005 op Begijnenbos werd gevonden, en die voor het eerst op de Erfgoeddag 2007 en nu permanent in het gemeentehuis tentoongesteld wordt, kan men zich afvragen of het toch gewenst is de bekende archeologische vondsten uit Groot Nieuwerkerken te inventariseren in een publicatie. Ongetwijfeld zijn er nog archeologische voorwerpen die niet gekend zijn. Buiten aan geld en stenen bijltjes wordt dan gedacht aan potten, vaatwerk en scherven in keramiek, evenals aan metalen werktuigen, wapens en sieraden. Niet alleen hebben deze voorwerpen op zichzelf reeds een grote esthetische en ook een emotionele waarde. Zij werden vaak vererfd of zij werden door de eigenaar zelf gevonden. Niet te onderschatten is evenwel de historische waarde van archeologische vondsten die een inzicht geven in onze lokale geschiedenis, en die ons het reilen en zeilen van onze voorouders beter leren kennen en waarderen.