Het Kasteel van Duras

 

Luchtfoto van het kasteel van Duras.
ons land - focus


Welkom in Limburg!

Inleiding en bronvermelding
Algemene Geschiedenis
's Lands Glorie
Bezienswaardigheden
Home
           
banner
Vlag Limburg

Luchtfoto van het kasteel van Duras.

Het kasteel van Duras in Duras, een deelgemeente van de Belgische stad Sint-Truiden, is een typisch voorbeeld van de classicistische stijl. Het kasteel is gebouwd tussen 1787 en 1789 en ligt midden in een prachtig domein en is te bereiken via een platanendreef. Oorspronkelijk stond er op deze plaats een oude waterburcht van de graven van Duras, dat werd gebouwd in 1102. Het kasteelpark is een onderdeel van een belangrijk domein van meer dan 100ha, bestaande uit bossen, weilanden, akkers en hoogstamboomgaarden. Er hoort ook een watermolen bij en een landbouwbedrijf.

De opdracht voor de bouw werd gegeven door het geslacht van der Noot, waartoe onder andere Hendrik van der Noot behoorde, één van de voornaamste Brabantse grootgrondbezitters. In deze tijd van de Franse Revolutie was het optrekken van een dergelijk duur en opvallend gebouw een gewaagde onderneming. De uit Dinant afkomstige architect Ghislain-Joseph Henry ontwierp de voorgevel en de bijgebouwen in Toscaanse stijl. Opvallend aan de voorzijde is de uitspringende vestibule die voorafgegaan wordt door zes Ionische zuilen, die een kleine koepel dragen.

Wat de binnenarchitectuur betreft heeft Ghislain-Joseph Henry veel elementen uit de plattegronden van Franse gebouwen en hotels gehaald. De grote en indrukwekkende ontvangstzaal is een spil waarrond alle andere vertrekken zijn gegroepeerd.

In 1902 werd het kasteel vrijwel volledig verwoest door een brand, maar het werd onmiddellijk heropgebouwd. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het kasteel uitzonderlijk niet door de Duitse troepenmacht in beslag genomen. Aan het einde van de oorlog, in het jaar 1945, werd het kasteel met opzet door een Duitse V1-raket geraakt. Vele vertrekken waren hierdoor sterk beschadigd. Tussen 1960 en 1962 werd het kasteel met behulp van de Belgische staat en door Graaf van Liederkercke volledig gerestaureerd. Daarvoor, in 1948, werd het kasteel al uitgeroepen als beschermd monument.

Graaf Jean-Joseph van der Noot trad in het huwelijk met Florence de Ruyssche, gravin van Elissem, nabij Landen. Een van hun kinderen, Louise, trad in het huwelijk op 27 april 1803 met Prins Louis de Ligne, zoon van Charles en prinses Hélène, van het Poolse Massalska Huis. Ze hadden drie kinderen onder wie een zoon, Eugène, die de troonpretendent in België zal zijn. Na de dood van haar echtgenoot in 1813, zal Louise een tweede maal in het huwelijk treden met graaf Charles d'Outremont, wiens familie nog steeds in het bezit is van het kasteel. Enkele malen per jaar is het kasteel door het publiek te bezichtigen, en het is steeds te huur voor trouwfeesten.

In het park van het kasteel staat één van de grootste mammoetbomen van Limburg.