Wandeling naar het hoogste punt te Voeren

 

Plan van de wandeling naar het hoogste punt.
ons land - focus


Welkom in Limburg!

Inleiding en bronvermelding
Algemene Geschiedenis
's Lands Glorie
Bezienswaardigheden
Home
           
banner
Vlag Limburg

Plan van de wandeling.

AFSTAND 16,7 km

AARD VAN DE WEG De wandeling loopt grotendeels over onverharde voor auto's verboden wegen. In de herfst en de winter kunnen de steile stukken glibberig en glad zijn. De route is onmogelijk voor buggy's en rolstoelen.

ROUTE-AANDUIDING Je maakt grotendeels gebruik van het wandelknooppuntennetwerk Voerstreek.

VERTREKPUNT De Sint-Pieterskerk van Teuven. Een ruime parkeerplaats ligt schuin tegenover de kerk.

Het bezoekerscentrum Voerstreek (geopend: ma.-vr. 9:00-17:00 u, za.-zo. vanaf 10:00 u, www.bezoekerscentrum.be) is een ideale start om de Voerstreek te verkennen. Je krijgt hier niet alleen een introductie op de streekgeschiedenis, maar je kunt ook de fantastische kaart van het wandelnetwerk Voerstreek bemachtigen. De wandelknooppuntenkaart Voerstreek is vooral interessant als je een aantal routes wilt wandelen in de Voerstreek. Met de knooppunten kun je zelf je eigen route samenstellen.

Het meest oostelijke stukje Vlaanderen net over de Maas is in diverse opzichten uniek. Zes kerkdorpjes vormen op zich één geografische regio, de Voerstreek. Deze enclave in het Waalse landgedeelte strekt zich van de Maas (49 meter) al klimmend zestien kilometer oostwaarts uit tot aan het Stroevenbos en de Reesberg. Beide liggen op 287,5 meter hoogte en zijn hiermee de hoogste toppen van Vlaanderen! De Voerdorpen, gelegen in de riviervalleitjes, zijn omgeven door een groen weidelandschap omzoomd met heggen en houtkanten. De omliggende bergflanken zijn ommanteld met steile hellingbossen. Deze groene pareltjes zijn getooid met kleine maagdenpalm, gele dovenetel, muskuskruid en bosrank. Geen wonder dat de Voerstreek een hotspot voor biodiversiteit is. Dassen, everzwijnen en reeën bevolken deze schatkamer van de natuur. Voor de adembenemende panorama's moet je steile zuidflanken, heuvelkammen en in de ijstijden geboetseerde droogdalen trotseren. Vanuit de vallei van de Gulp met de IJzeren Rijn zul je klimmen naar het hoogste punt van Vlaanderen.

ETEN EN DRINKEN

DE WANDELING

Van 1 naar 2 : 2,6 km

Tegenover de kerk van Teuven (1) staat het eerste knooppuntpaaltje. Loop de Dorpsstraat uit (richting knooppunt 88) tot aan een kapelletje met een linde. Hier ga je naar rechts. De verharde weg wordt spoedig een veldweg die je tot aan de Gulp brengt. Je start nu met de beklimming van de steile flank van de Nuropperberg tot aan wandelpaaltje 89.

Het is moeilijk om voor te stellen dat de Voer en de Gulp in de ijstijden immense rivieren waren. Door al het smeltwater dat ze meevoerden, bleken ze in staat om zich zeer diep in het krijtplateau te snijden waardoor ze een spectaculair reliëf hebben geboetseerd. Een zetje bij de vorming van de Alpen deed wonderen. Let ook eens op de hoogtelijnen van een kaart van de Voerstreek: de oost- en noordhellingen zijn meestal steil en bebost terwijl de west- en zuidhellingen doorgaans veel zachter en in agrarisch gebruik zijn.

Van 2 naar 3 : 1,9 km

'Aan de brede zandweg op het plateau (2) ga je ongeveer 100 meter naar rechts om vervolgens de sterk dalende asfaltweg door het bos te nemen. Na 800 meter ben je uit het bos en ga je links door de slagboom de veldweg in richting knooppunt 84. Een mooi uitzicht op de kerk van Teuven omlijst door het unieke Voerense landschap is de beloning na 100 meter.

Teuven is ontstaan door de geleidelijke versmelting van drie aanvankelijk geïsoleerde woonkernen; de gemeente ligt aan de voet van de Teuvenerberg. De asymmetrische flank van de berg laat slechts weinig plaats voor ander grondgebruik dan bos. Vanaf de steile hellingen heb je een erg mooi uitzicht op Teuven. De spitse kerktoren domineert het dorpsbeeld prachtig. De smalle vallei van de Gulp is de blauwe draad tussen de verschillende kastelen die Teuven rijk is. In dit oostelijke stukje Voeren begint het landschap meer op het Land van Herve te lijken dan op het landschap van de centrale Voerstreek.

Van 3 naar 4 : 0,4 km

Aan knooppunt 84 (3) klim je links naar knooppunt 83 (4) door een zeer smalle ravijn tot je opnieuw op de brede nu geasfalteerde pleauweg staat.

De bergruggen worden op hun beurt nog eens doorsneden door droogdalen, smalle ravijnen waarin geen water staat. Tijdens de ijstijden kon het smeltwater niet altijd door de bevroren grond dringen. Water stroomde oppervlakkig af en schuurde zo loodrecht op de hoogtelijnen smalle valleien uit. In de daaropvolgende warmere periodes kon het grootste gedeelte van het water in de poreuze krijtbodem infiltreren. Je klimt dus met andere woorden door de bedding van een verdwenen rivier!

Van 4 naar 5 : 2,0 km

Uitblazen kun je op de vlakke weg rechts naar knooppunt 82. Aan knooppunt 82 daal je rechtsaf naar knooppunt 80. Op de asfaltweg uitgekomen volg je knooppunt 79. Na 50 meter brengt een voor auto's verboden asfaltweggetje je door het bos naar een kabbelend beekje. De doorgang onder de spoorweg (5) bereik je door knooppunt 77 te volgen.

Van 5 naar 6 : 2,8 km

Vlak na de doorgang onder de IJzeren Rijnspoorlijn (5) duik je rechts de veldweg in, richting knooppunt 76. Klimmend langs tarwevelden heb je mooie panoramische vergezichten op het Land van Herve in Wallonië. Aan knooppunt 76, bij het landbouwbedrijf, ga je op de kruising rechts richting knooppunt 75. Steek de N648 (6) voorzichtig schuin over.

De hoogteweg tussen Visé en Henri-Chapelle vormt de grens tussen de Voerstreek en het Land van Herve. Remersdaal en omgeving behoren officieel dus nog tot de Voerstreek. Het landschap vertoont hier echter meer kenmerken van het zuidelijke Land van Herve dan van de Voerstreek. De kleiige ondergrond leent zich hier eerder voor weiden dan voor akkers. De bossen en de akkers maken plaats voor uitgestrekte weiden omzoomd door hagen. Dit frisgroene hagenlandschap doet Engels aan. Het loont de moeite om na de wandeling even naar de Amerikaanse begraafplaats Henri-Chapelle in Hombourg te rijden. Vanaf dit punt heb je een fenomenaal uitzicht op het Land van Herve.

Van 6 naar 7 : 3,4 km

Palen bakenen de wandelroute door het bos af. Neem het dalende pad dwars door het bosreservaat Veursbos.

Het Veursbos is echt een juweeltje van een bos. Het mag dan ook niet verbazen dat dit bos werd afgebakend als bosreservaat. Bosreservaten zijn meestal de donkergroene parels onder onze bossen. De ecologische en de wetenschappelijke functie staan centraal. Deze bossen laat men vaak spontaan evolueren, zoals het hoort bij bossen met natuurtalent. In de Voerstreek komen zowel plateau- als hellingbossen voor. Op de verweerde toppen komen zure plateaubossen met eik, berk en lijsterbes voor. De kalk is hier grotendeels uitgespoeld. Een groot gedeelte van het Veursbos heeft kenmerken van dit type bos. Lager op de helling, waar de kalk nog niet is uitgeloogd, vind je een heel ander bostype, het hellingbos. De vrij neutrale en kalkrijke bosbodem is bedekt met een tapijt van voorjaarsbloeiers...

Vanaf knooppunt 75 klim je naar de knooppunten 74 en 65.

Tip: volg het smalle paadje van knooppunt 65 naar knooppunt 64 om te gaan nippen van een sleedoornjenever bij Jetteke. In dit 'Voerdrupke' zijn de pruimpjes van sleedoorn verwerkt. Sleedoorn groeit in de Voerstreek aan bosranden en in wegbermen. Als je de verleidelijke diepblauwe pruimpjes in je mond stopt, ondervind je waarom een van de volksnamen voor sleedoorn 'trekkebek' is. Niet-alcoholliefhebbers komen aan hun trekken bij een heerlijk appelsapje.

Het straatgehucht Krindaal bereik je door knooppunt 66 te volgen; 150 meter voor de spoorweg sla je aan paaltje 66 rechts af richting knooppunt 67 (7). Op een holle weg start je aan een immens steile klim door het bos.

Van 7 naar 8 : 1,2 km

Aan het oude vakwerkhuis bij wandelpaaltje 67 ga je rechts richting knooppunt 72.

Ga voor een 'einde-van-de-wereldgevoel' even rechtdoor naar knooppunt 68.

Blijf rechtdoor gaan tot je in De Plank (8) komt.

Van 8 naar 1 : 2,4 km

In het 'centrum' van De Plank steek je de weg schuin over en volg je knooppunt 87. Een smalle geasfalteerde weg daalt langs boomgaarden tot aan knooppunt 88 (kapelletje met linde) van het begin van je wandeling. Even rechts en je staat terug aan het beginpunt van de wandeling, de kerk van Teuven (1).

© Dicht-bij-huisgidsen, Groot wandelboek Vlaanderen, met 54 lusvormige tochten, Michaël Cassaert.