Officiële landstaal: Arabisch
Hoofdstad: Tunis
Regeringsvorm: presidentiële republiek
Staatshoofd: President Beji Caid Essebsi
Regeringsleider: Premier Youssef Chahed
Religie: islam (99% staatsgodsdienst), christendom (< 1%), jodendom (< 1%)
Oppervlakte: 163.610 km²
Inwoners: 11.134.588 (2016)
Inwoners / km²: 68,1 / km² (2016)
Munteenheid: Tunesische dinar
Nationale Feestdag: 20 maart
Volkslied: Hurriya, Karama, 'Adala, Nidham (Vrijheid, Waardigheid, Gerechtigheid, Orde)

Volgens de legende, het meest bekend door het epos de Aeneis van de Romeinse dichter Vergilius, werd Carthago na de Trojaanse oorlog gesticht door Dido. Zij was de oudere zuster van Pygmalion, de koning van Tyrus. Hij doodde Dido's rijke echtgenoot, zodat zij naar het westen moest vluchten. Bij aankomst in de Baai van Tunis in 814 v.Chr. vroeg Dido de lokale bevolking om zoveel land als een ossenhuid kon omvatten. Ze sneed de huid echter in smalle repen, zodat ze een hele heuvel kon omcirkelen. Op deze heuvel stichtte ze de stad en regeerde er als koningin tot de komst van Aeneas, een Trojaanse prins. Ze werden verliefd, maar Aeneas moest zijn reis naar Italië vervolgen, waar zijn afstammelingen Romulus en Remus later Rome zouden stichten. De diepbedroefde Dido vervloekte Aeneas en verklaarde een eeuwige vijandschap tussen haar volk en dat van Aeneas. Daarna pleegde ze zelfmoord.

Er zijn geen bewijzen voor dit verhaal en de oudste archeologische vondsten in Carthago dateren van honderd jaar na de traditionele stichtingsdatum. De stad werd gebouwd op een schiereiland met lage heuvels en een meer. De stad was gemakkelijk te verdedigen, want hij was slechts via een smalle strook land met de kust verbonden. Carthago, Romes grote rivaal voor de macht over de centrale Middellandse Zee, was een voorpost van de Foeniciërs aan de kust van Libanon, handelaars die vanaf de 10e eeuw v.Chr. door het oostelijk Middellandse Zeegebied zwierven. Hun kolonie op de Noord-Afrikaanse kust niet ver van het huidige Tunis, werd uiteindelijk groter dan de moederstad Tyrus.

Aan het einde van de 6e eeuw v.Chr. raakten Rome en Carthago in conflict over de macht op Sicilië en Sardinië. Beide steden bleven met tussenpozen oorlog voeren tot Rome in 146 v.Chr. zijn rivaal met de grond gelijk maakte.